Biografie Peter van Oostzanen

 

Peter van Oostzanen werd in 1962 geboren in Leiden. Al vanaf zijn vroegste jeugd bleek hij een onbedwingbare creativiteit en scheppingsdrang te bezitten, waardoor de jonge Peter altijd wel aan het tekenen of knutselen was. 

Na zijn opleiding aan de Nimeto in Utrecht, kon hij zijn creativiteit kwijt in zijn werk als decorateur. “Via dit werk raakte ik bevriend met de kunstschilder Bennie Goëtjes. Hij spoorde me aan om verder te gaan met kunstschilderen.” Na een verkeersongeluk stortte Peter van Oostzanen zich serieus op het maken van olieverfschilderijen. Deze periode was cruciaal voor zijn ontwikkeling in techniek en stijl, waarbij de sfeer en thematiek in zijn schilderijen vooral gebaseerd waren op de vervreemdende waarnemingen die hij na zijn ongeluk had.

 

Vaak komt de inspiratie voor zijn schilderijen van dingen die hem in het dagelijkse leven opvallen. Dat kan van alles zijn: van een stukje in de krant tot iets wat hij ziet tijdens een wandeling over straat. “Ergens in mijn achterhoofd blijft dat beeld hangen, meestal krijg ik na verloop van tijd een ingeving en weet ik wat voor een draai ik eraan wil geven. Meestal maak ik dan een vlugge schets van wat ik in mijn hoofd heb. Die schets bewaar ik, zodat ik er later mee aan de slag kan gaan. Later werk ik de schets verder uit tot een definitieve compositie. Voor sommige elementen maak ik gebruik van voorbeelden, bijvoorbeeld een model, maar het meeste ontleen ik aan mijn eigen verbeelding. Daarna zet ik het beeld over op een doek of paneel en begin ik met schilderen. Ik ga daarbij te werk volgens de klassieke schildermethodes, waarbij ik het schilderij laag over laag uitwerk. In elke nieuwe laag worden de details steeds zichtbaarder en de kleur sterker.”

 

Hoewel Peter de meeste affiniteit heeft met meer recente kunststromingen als het surrealisme en magisch-realisme van Dalí, Willink en de fantasie van Escher, laat hij zich ook inspireren door andere modernisten als Appel en Mondriaan, de klassieke renaissanceschilders en de Hollandse meesters. Peters eigen stijl houdt ergens het midden tussen surrealisme en magisch realisme. Alledaagse voorwerpen en situaties worden door hem in een geheel nieuw en vaak volkomen onmogelijk verband geplaatst, waardoor een gevoel van vervreemding ontstaat. Zijn werken tonen een gefantaseerde realiteit waarin de zwaartekracht lijkt te zijn opgeheven, mensen zich op vreemde plekken en ongewone situaties bevinden. Verschillende elementen zoals landschappen, gebouwen, apparaten, mensen en dieren, worden op een ongebruikelijke manier gecombineerd. “Ik wil met mijn doeken verwondering en verbazing oproepen en schilder dingen die er realistisch uitzien maar in de realiteit niet kunnen. Je ziet iets, je herkent het, maar je snapt niet hoe het zit. Tegelijkertijd wil ik herkenbare gevoelens en emoties oproep

 

www.petervanoostzanen.nl